allahım yine kış geldi. soğuk havadan N E F R E T ediyorum yaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa atın beni cehennem ateşlerine yanayım cayır cayır :D

Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi

Ey Türk Gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir. Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi, vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur! Mustafa Kemal Atatürk 20 Ekim 1927

magic could happen in theory.

belirsizlik.

her şeyi ama her şeyi yazmak istiyorum ama sonra gerek var mı diyorum. bir bakmışım ki tüm düşüncelerim yok olmuş, koca bir boşluğa saplanmış oluyorum. iyi miyim kötü müyüm hiç bilemiyorum.

bayram

10 gün tatil!!hurray <3

istanbul'dan da çok sıkıldım artık. taşınmak istiyorum.

öyk

insanlar ne zaman sahte duygularla hareket etmekten vazgeçecek? ne istediğini bilmek ve buna göre davranmak çok mu zor? lütfen biraz daha hassasiyet.

what's is the meaning of all the times that we pass from our birth till our death? dont know the birth but death is so cruel..

space

fill in the blanks.

evim bana anlamsız bir hüzün vermeye başladı bundardır ki sürekli dışarılardayım. eve gelince mümkün olduğunca çabuk uyumaya çalışıyorum (ki bu benim hiç hiç zor bir şey değil, yastıkla buluştuğum an geçiyorum öteki tarafa) yaz geldi, eski arkadaşları görmeceler , eğlenmeceler peki neden hayatım sanki hep anlamsızmış, sanki hiç tatmin olamıyormuşum gibi geliyor? nedir eksik olan, eksikliğini hissettiğim? adım adım yürüdüğüm duygu-suz-laşma mıdır beni strese sokan? dönüştüğüm "şey" beni çok korkutuyor.

Blog nasilsin? Garip seyler oluyor. Anlam veremiyorum zaten vermeye de çalışmıyorum . Hayat garip sürprizlerle dolu.

hellloooo

need to write moreeeeeeeeeee! there is so much to tell!