13/11/17'den

zaten ortak yön bulmakta çok zorlanıyordum. her defasında ağzından çıkan kelimeler beni hayal kırıklığına uğratıyordu fakat direnmekte ve erken pes etmemekte kararlıydım. çünkü hemen vazgeçmek bana göre değildi ve ben belki birine ilk defa bu kadar sabır gösteriyordum. eski hatalarımı tekrarlamayacak her şeyi zamanla yerine oturtacaktım. hayatımızda bir takım gariplikler olduğunun farkındaydım ama her sorguladığımda aklıma yatan cevaplar alıyordum. empati yapan merhametli bir insan olduğumu kavramış olmalı ki her seferinde buradan giriyordu konuya ve ben de çabucak pes ediyordum. neyse sonunda içimdeki o huzursuzluğun sebebini buldum ve onun suratına çarptım. hiç üzülmedim sadece şoka girdim, hala şoktayım sanırım. bir insanın bu kadar çok yalan söylemiş olma ihtimalini kavrayamıyorum bir başkası bu hikayeyi bana anlatsa abartıyorsun derdim ama bizzat kendim yaşadım bu kaosu ve tamamen gerçek. sürekli beni içine çeken bu bataklıktan nispeten kısa sayılabilecek bir sürede kurtulduğum için şanslıyım. her zaman kaderci bir insan oldum ve başıma gelen iyi veya kötü her şeyi kabullendim hep önüme baktım. yine öyle yapıyorum hem de daha güçlü bir kadın olarak. hayatıma öyle veya böyle giren her kötü insanın kendi pisliğinde boğulmasını temenni ediyorum.